ماده ۱
مفاهیم و اصطالحات زیر، در این قانون، دارای تعاریف مشروحه ذیل میباشند:
الف) عرضه: واگذاری کالا یا ارانه خدمت به غیر، از طریق هر نوع معامله یا عقد قانونی؛ ب) واردات: ورود کالا یا خدمت از خارج از کشور به قلمرو گمرکی کشور یا مناطق آزاد تجاری–صنعتی یا مناطق ویژه اقتصادی؛ ج) صادرات: صدور کالا یا خدمت به خارج از کشور؛ د) مالیات و عوارض فروش: مالیات و عوارض محترق به عرضه کالاها و ارائه خدمات مشمول مالیات و عوارض توسط مودی در یک دوره معین؛ هـ) مالیات و عوارض خرید: مالیات و عوارض متعلق به خرید کالاها و خدمات مشمول مالیات و عوارض برای فعالیتهای اقتصادی مودی در یک دوره معین؛ و) مالیات بر ارزش افزوده: مابهالتفاوت مالیات و عوارض فروش با مالیات و عوارض خرید در یک دوره معین؛ ز) عوارض: مبالغی که به موجب این قانون به همراه مالیات برای شهرداریها و دهیاریها وضع میشود. در این قانون، هر جا مراد نوع دیگری از عوارض بوده، به صراحت بیان شده است از جمله عوارض واحدهای الایندگی، عوارضهای سالانه اتوکرو؛ ح) مودی: شخصی است که به عرضه کالا، ارسال خدمت، واردات یا صادرات مبادرت میکند؛ خ) دوره مالیاتی: دوره مالیاتی هر سه ماه میباشد و منطبق بر فصول سال فخسی است؛ د) اعتبار مالیاتی: مالیات و عوارضی که مودی بابت خرید کالا (اعم از نهاد میانه و کالای میانی) یا خدمت به موجب این قانون پرداخت کرده است؛ ذ) معافیت مالیاتی: عدم اجرای مالیات و عوارض در این قانون بر کالاها و خدمات؛ ر) قانون مالیاتهای مستقیم: قانون مالیاتهای مستقیم مصوب ۱۳۶۶/۰۳/۳ و اصلاحات بعدی آن؛ ز) سازمان: سازمان امور مالیاتی کشور؛ س) قلمرو گمرکی: آن قسمت از قلمرو کشور است که در آن قانون امور گمرکی اعمال میشود؛ ش) پایانه فروشگاهی: پایانه موضوع بند «ب» ماده (۱) قانون پایانههای فروشگاهی و سامانه مودیان مصوب ۱۳۹۸/۰۷/۲۱؛ ص) سامانه مودیان: سامانه موضوع بند «ب» ماده (۱) قانون پایانههای فروشگاهی و سامانه مودیان؛